LAYEKAUL

U bent aangekomen in de wildromantische vallei van de Patelsbach.
Het werd ook wel de "Zittertal" genoemd, want dit is een historisch belangrijke plek van het dorp Karbach.
De twee leisteengrotten dienden tijdens de oorlog als toevlucht en bescherming voor een deel van de bewoners.
Rembayer Gisela, toen 10 jaar oud, kon ons nog het een en ander
uit die tijd vertellen: Nadat op Eerste Kerstdag 1944 al
14 woonhuizen en 16 bedrijfsgebouwen waren verwoest door brand- en springbommen, volgde begin maart 1945 nog een zware bombardement. De gezinnen die zich niet in hun eigen kelderbunker konden beschermen, vluchtten ofwel naar Angsthausen aan de Kieselay of hierheen in de Zittertal.
De bovenste Layekaul was de grotere van de twee tunnels en bood veel gezinnen onderdak. Bij luchtbombardementen renden natuurlijk iedereen naar de tunnels. Daar was het zo druk dat de mensen achterin nauwelijks meer lucht kregen.
Ook 's nachts was het erg krap, de kinderen sliepen in provisorisch gemaakte stapelbedden boven elkaar.
Tussen de bombardementen door verbleven de meeste mensen buiten de grotten. De mannen en vrouwen hadden een aanbouw met zeilen en planken gebouwd, waar men samen zat en ook gezamenlijk kookte. Maart 1945 was zo mild en droog dat men in stille nachten zelfs buiten sliep. Wasgoed werd in de beek gewassen, die toen nog veel meer water voerde. Iets verderop aan de Patelsbach was er nog een tunnel, die bij de mijn Prinzenstein hoorde en waar men zich beschermd kon wassen.
De enige grote vreugde van de kinderen was om met een oude ladder door het loof de bergen naar beneden te glijden. Daarbij werden menig boom meegenomen. De kinderen deelden de weinige poppen om mee te spelen en maakten kleren van oude lappen. Na enkele weken van bezetting keerden de bewoners terug naar Karbach en begonnen met de wederopbouw.
In beide tunnels van de Layekaul werden vroeger stenen gebroken en ontgraven voor de house bouw. Onze oudste dorpsbewoner Kapps Viktor vertelt nog steeds dat een vindingrijke burger de Layekaul weer in werking wilde nemen en enkele mannen, inclusief hemzelf, 's avonds in het café aanstelde om daar weer te werken en leisteen te breken. Het project werd echter al snel weer opgegeven en zijn loon daarvoor heeft hij tot op heden niet ontvangen.
Een stukje beneden deze Layekaul vindt u een ligbank, ook wel zintuigenbank genoemd, waar u heerlijk kunt ontspannen. Door de rustige bosatmosfeer kunt u uw energievoorraad opladen voor de volgende steile etappe.
Bij de klim naar de schuilhut Rheinblick passeert u eerst de bovenste Layekaul. Deze is inmiddels ingestort, maar alleen het betoverend ogende voorplein van de tunnel is het waard om bekeken te worden.

Geniet van de natuur!



Neem
geen toegang tot de tunnels,
er kunnen zich op elk moment leisteenplaten lossen.
Ouders zijn aansprakelijk voor uw kinderen.